آنچه که فاصله گرفتن از نقطه‌ها با تمرین شما انجام می‌دهد: ۲ میلی‌متر در مقابل ۳ میلی‌متر در مقابل ۵ میلی‌متر

همه نقاط دستگیره یکسان نیستند. فاصله بین نقاط نحوه عملکرد جوراب روی سطوح مختلف را تغییر می دهد. ما سه فاصله را با گروهی از تمرین‌کنندگان یوگا آزمایش کردیم تا بفهمیم چه چیزی بهتر عمل می‌کند. فاصله 2 میلی متری متراکم ترین پوشش گرفتن را ایجاد می کند. نقاط در ناحیه تحت پوشش همپوشانی دارند، به این معنی که تقریباً کل کف پا پوشیده شده است. این برای-وینیاسای سریع که در آن به سرعت بین ژست‌ها جابه‌جا می‌شوید، بهترین کار را دارد. چنگال تهاجمی است و پا در جای خود باقی می ماند. نکته منفی این است که برخی از تمرین‌کنندگان آن را برای ژست‌هایی که نیاز به لغزش دارند، مانند جابجایی در آشتانگا، خیلی چسبناک می‌دانند. فاصله 3 میلی متری استاندارد ما برای اکثر جوراب های یوگا است. پارچه عریان بین نقاط قابل مشاهده است که حس متعادلی به شما می دهد. پا در حالت ایستاده چنگ می‌زند، اما در حین جابجایی‌ها اجازه می‌دهد{13}}تنظیمات میکرو را انجام دهند. در گروه آزمایشی ما متشکل از 30 تمرین‌کننده، 18 نفر فاصله 3 میلی‌متری را برای تمرین عمومی ترجیح دادند. یکی از مربیان گفت که احساس می کنم پابرهنه است اما با چنگ زدن. فاصله 5 میلی متری دارای شکاف های گسترده ای بین نقاط است. این بهترین کار برای کارهای پیلاتس Reformer است که در آن پا به داخل و خارج تسمه ها می لغزد. گیره هنوز در نواحی تحمل وزن وجود دارد اما حرکت را مهار نمی کند. شش نفر از گروه آزمایشی ما این را برای جلسات مبتنی بر تجهیزات{25}} ترجیح دادند. جزئیاتی که ما را متعجب کرد: تمرین‌کنندگانی که قبل از تعویض جوراب با پای برهنه تمرین می‌کردند، به‌طور مداوم فاصله‌های وسیع‌تری (3 یا 5 میلی‌متر) را ترجیح می‌دادند. تمرین‌کنندگانی که از روز اول با جوراب‌های دستگیره شروع کردند، فاصله متراکم‌تر (2 میلی‌متر) را ترجیح دادند. به نظر می رسد سازگاری با احساس چنگ زدن بر ترجیح تأثیر می گذارد. ما هر سه فاصله را به عنوان گزینه های استاندارد ارائه می دهیم. اکثر سفارشات عمده به طور پیش فرض 3 میلی متر است. سفارشات سفارشی می توانند هر فاصله ای را مشخص کنند.